sevgili

"İlk aşkım olduğunu biliyormuydun." dedi bana. "Biliyordum" dedim. "Ve hayatım boyunca herşeyi seninle kıyasladığımı?" diye devam etti. Durmasını söyledim ona, söylediklerinin içimi kanattığını... Ama o durmadı: "Hayatım hep seni düşünmekle geçti mesela. Her şeyde biraz sen vardın. Her mutsuzluğumda seni düşünerek mutlu oldum. Çünkü ben kin gütmeyen biriyim. Kader deyip geçiyorum hep. Kimseyi senin yerine koyamadım. Sense bunu hiç bilemedin." Dayanamadım: "Sen hiç bir şey söylemedin ki! Bunları nereden bilebilirdim? Kapalı bir kapıydın hep benim için!" diye isyan ettim. "Kilidi açmaya çalışmadın çünkü. Anahtar elindeydi aslında. Sevsen yeterliydi. Ben gözlerine bakardım hep. Sense başka gözlere..." diye noktaladı sözlerini. Bir sessizlik oldu ardından.