Aslında Orhan Pamuk ve eserleri ile ilgili detaylı bir yazı hazırlığı içerisindeydim. Ancak iki sokak ötemizde duyulan silah sesleri herşeyi değiştirdi. Gazeteci Hrant Dink'in öldürülmesi üzerine etrafa çöken sessizlik, yavaş yavaş herkeste içten bir üzüntüye ve öfkeye dönüşürken, benim içim uzun zamandır unuttuğum ve bir daha karşılaşmayacağımı düşündüğüm o derin sıkıntıyla doldu. Çünkü ben bu filmi daha önce de görmüştüm. Hem de defalarca...

Eski günlerden kalma o korku, tedirginlik karışımı sıkıntı içimde bir yerlere oturdu gene. O Malum Süreçler'den birinde toplum olarak çektiğimiz sıkıntılardan payıma düşenlerini düşündüm. Hayatımı etkileyen o süreçten çıkabilmek için neleri feda ettiğimi... Yukarıda tepişen fillerin altta kalan çimenleri nasıl ezdiğini... Sonrasında, yaşamak uğruna feda ettiklerimin bu takasa değip değmediğini sorguladım. O karanlık günlerin korkusu içimi daraltıyordu. Hrant Dink, tıpkı eski günlerdeki gibi, Yeni Süreçler'e start vermek için biçilmiş kaftandı.

Onu ilk Nihat Genç'in yazıları vasıtasıyla tanımıştım. 301 davasına dek Ermeni olduğunu hiç işitmediğimiz/farketmediğimiz, bir meseleyi konuşurken çevresindekilerden ayırd edemeyeceğiniz kadar heyecanlı olan, Türkiye'nin dertlerini bizden daha çok dert edinen, demokratikleşme mücadelesini en çok kendi cemaatine karşı veren biriydi. Son zamanlarda yaptığı çıkışlar ile Türkiye Ermenilerinin sağduyulu sesi olan Dink, Fransa Meclisi'nde Ermeni soykırımı yasası görüşmeleri sırasında en sert karşı çıkışları yapan isim olmuştu. Kendi gazetesi olan Agos'un dışında Zaman Gazetesi'nde de yazıyordu.

Şu malum davadan beri onun Ermeni olduğunu ne kadar çok duyduk değil mi? Şimdilerde herkes bu konuyu konuşacak. Komplo teorisyenleri yeni senaryolar yazacak. Tepişen fillerin içlerinden "oh iyi oldu" diyen tarafı binbir türlü yüzsüzlük örneği gösterip, cenazede en öndekilerden olacaklar. Diğer taraf ise bu cinayetin kendine dönük rantının hesaplarını yaparken, biraz daha alçalacak. Yarım akıllı yorumcular güzellemeler yazmaya çalışırken, geri kalanları birbirinden iri timsah gözyaşları dökecekler. Ama en büyük yarayı kara toprağa giren Hrant Dink almış olacak. Yattığı yerden sağda solda köşe tutan leş kargalarının nasıl da üstüne üşüştüğünü görüp daha bir kahrolacak.

Yeni bir Siyasi Cinayetler Dönemi daha başlıyor. Tepişecek olan tüm filler, şakşakçıları timsahlar ve eli kanlı maşalar kendilerini bu sürece hazırlıyor. Bu cinayet onlara istediğini pek vermedi. Alana kadar da durmayacaklar.